Jubileumvideo voor 50 jaar YnysBlog (sinds Mei 2005).
Inch strand (video) is het eerste stuk Dingle wat je aandoet als je als reist vanuit de richting Killarney (kenners hebben dan reeds tevens Killorglin aangedaan, het verborgen juweeltje van de liefhebber van Ierse volkscultuur). Toeristen rijden hier overigens hard langs, veilig per touringcar, op weg naar de beehives en de vergezichten over de Blaskets en pub grub in Dunquin. Bekende Ierse folkzangers passeren deze strook strand op weg naar Annascaul, om te tanken.

Inch Strand, Inch, Co. Kerry
De grap gaat dat het het enige strand in Ierland is dat inch heet, maar een mijl lang is (inch of strand for a mile of beach).
De wilde reclame-paarden galloperen meestal over het strand van Glenbeigh, aan de overkant, maar dat maakt de wilde schoonheid van Inch Strand niet minder de moeite waard.
Posted in: Op reis, in Eire, YnysVideo.
Tagged: Ierland · Iers · ireland · Irish
Vissershaventje van Dingle, Co. Kerry
We troffen een koddig hondje aan in het vissershaventje van Dingle. Het beestje leek reikhalzend uit te kijken naar de thuiskomst van een schip, misschien de schuit waar zijn baasje mee op zee was gegaan. Onderwijl kwispelde het duchtig met zijn staartje, alsof het weerzien niet al te lang meer kon duren (Video).
Dingle, de last parish before Boston, Massachussets, was lang een van de allerlaatste plaatsen waar het gaelic nog als huis-tuin-en-keukentaal werd gesproken, totdat in de jaren veertig van de vorige eeuw de dagelijkse conversaties door het Engels waren overgenomen.
Toen stierf de laatste geboren spreker op een van de Blasket eilanden.
Posted in: Op reis, in Eire, YnysVideo.
Tagged: Ierland · Iers · ireland · Irish
Marten Toonder (geen Maarten, ik vergis me hier altijd in) woonde inderdaad in Greystones, en in mijn opinie is dit een enclave van oer-Iersheid in de baai van Cliath, alhoewel Killiney wonderschoon is maar extravagant, en Dalkey eenvoudig is en verder Sandy Cove de moeite waard is vanwege de Martello toren en het mooie strand (mooie strand? zeggen de Costa gangers, jazeker zeg ik en nog schoon ook met lekker weer!, maar dit terzijde

. Een drietal jaar geleden troffen we (mijn maat Jos en ik) mooi zonnig weer in April, met pasen nog wel. In een pub achter het strand van Greystones keken we naar de in jaren niet gewassen ramen naar buiten waar de vissersboten op het strand lagen, de kiel naar boven.

het haventje van Greystones, Co. Wicklow (as it once used to be)
De zee was heel rustig en daardoor konden we unheimische platen schieten zoals die in mijn web-verzameling zijn te bewonderen. Binnen werd gegokt dat het een lieve lust was, de meerderheid keek naar de races op de BBC, de rest naar een Premier League wedstrijd op BSkyB. Ieder hield een formulier in de aanslag, en na iedere leg werden de verliezers voor simplele onnozelen uitgemaakt, die nog niet van achter wisten dat ze van voren leefden en op krengen van knollen hadden ingezet. Zij gaven daar in het geheel niet om en dronken gewoon verder van hun pint. De ramen besloegen nu vanwege de Ierse verhitte geesten en de alcohol, en niet in het minst de races natuurlijk. Geen nood de ramen te lappen uiteindelijk
Maar ik laat me weer meevoeren. Wat ik leuk vind van Toonder is dat hij, eenmaal in Greystones, verzuchtte: het landschap is hier precies zoals dat in mijn boeken, dat ik getekend heb zonder het te kennen!
En inderdaad iedere keer als ik op een landelijke weg in Eire een hoge weg met overspannende haag met ernaast een bordje BLIND SUMMIT passeerde, moest ik aan de tekeningen van Toonder denken.
Posted in: Op reis, in Eire.
Tagged: Ierland · Iers · ireland · Irish