YnysBlog ~ 5 Jaar Ierland in Multimedia

Atlantisch Kenmare

Eric — Tue, 10 Aug 2010 20:56:46 +0000

De geportretteerde prijspaarden aan de muren in de plaatselijke Atlantic Bar waren al even talrijk als de lijsten met vergeelde prijsvissen die de wanden van An Bolc in Ballina, aan de andere kant van het eiland sierden. Vanuit de openstaande deuren dreef de koele atlantische zeelucht binnen, en wat nog aangenamer was, het felle westelijke licht gaf de bar iets van een serre. Aan de toog werd Irish Stew van het verrukkelijke soort geserveerd, tussen twee glazen Guinness door, en onderwijl werd achteraf in een zaaltje wat bedompt gesproken. Het heeft geregend, maar in Kenmare is het dan altijd wachten op de eerste zon die de damp als stoom op de berghellingen drijft. Het is de vraag of, na het nuttigen van de maaltijd, de sfeer oplicht door de middagzonnetje of door de aperitieve Pint o’ Black Stuff, maar het plaatsje lijkt het licht als vanzelf naar zich toe te trekken. Video

Een zondag in Killorglin

Eric — Wed, 30 Jun 2010 12:17:41 +0000

Killorglin, Co. Kerry

Het moet de zondag voor de zondag voor de Puck Fair geweest zijn (video). De spandoeken van ’s lands Biermerk tooiden al de straten van het knusse Killorglin. Op het plein, aan het eind van de steile heuvel aan de oever van de kalme Laune was het staketsel van steigerkunst al opgericht; helemaal bovenop de plankier waar King Puck, de heidense bok, zijn driedaagse intrek ging nemen. Onder de toren op Dromin Hill het plein met de pubs, waar de braspartijen gepland waren, men soms rollebollend naar buiten kwam gelijk in de strips van Goscinny: Jongens, ze knokken! Verderop, aan de weg naar Glenbeigh, tegenover de kathedraal, een slinger vol caravans van waarzeggers, hoeren, artiesten en kermislui, gekomen om de kermis luister te verlenen, de kermis van de jaarmarkt die de Puck Fair is, waar koeien en paarden wisselen van eigenaar. En na een al dan niet geslaagde handel, het vermaak, de Guinness, het handgemeen, en de volgende zondag gewoon weer de hoogmis.

Inch Strand op een bewolkte dag

Eric — Sat, 08 May 2010 17:29:58 +0000

Jubileumvideo voor 50 jaar YnysBlog (sinds Mei 2005).

Inch strand (video) is het eerste stuk Dingle wat je aandoet als je als reist vanuit de richting Killarney (kenners hebben dan reeds tevens Killorglin aangedaan, het verborgen juweeltje van de liefhebber van Ierse volkscultuur). Toeristen rijden hier overigens hard langs, veilig per touringcar, op weg naar de beehives en de vergezichten over de Blaskets en pub grub in

: Inch Strand, Inch, Co. Kerry

Dunquin. Bekende Ierse folkzangers passeren deze strook strand op weg naar Annascaul, om te tanken.

De grap gaat dat het het enige strand in Ierland is dat inch heet, maar een mijl lang is (inch of strand for a mile of beach).

De wilde reclame-paarden galloperen meestal over het strand van Glenbeigh, aan de overkant, maar dat maakt de wilde schoonheid van Inch Strand niet minder de moeite waard.

De Havenhond van Dingle Town

Eric — Mon, 05 Apr 2010 21:20:49 +0000

Vissershaventje van Dingle, Co. Kerry

We troffen een koddig hondje aan in het vissershaventje van Dingle. Het beestje leek reikhalzend uit te kijken naar de thuiskomst van een schip, misschien de schuit waar zijn baasje mee op zee was gegaan. Onderwijl kwispelde het duchtig met zijn staartje, alsof het weerzien niet al te lang meer kon duren (Video).

Dingle, de last parish before Boston, Massachussets, was lang een van de allerlaatste plaatsen waar het gaelic nog als huis-tuin-en-keukentaal werd gesproken, totdat in de jaren veertig van de vorige eeuw de dagelijkse conversaties door het Engels waren overgenomen.

Toen stierf de laatste geboren spreker op een van de Blasket eilanden.

Marten Toonder in Greystones

Eric — Tue, 02 Mar 2010 14:09:32 +0000

Marten Toonder (geen Maarten, ik vergis me hier altijd in) woonde inderdaad in Greystones, en in mijn opinie is dit een enclave van oer-Iersheid in de baai van Cliath, alhoewel Killiney wonderschoon is maar extravagant, en Dalkey eenvoudig is en verder Sandy Cove de moeite waard is vanwege de Martello toren en het mooie strand (mooie strand? zeggen de Costa gangers, jazeker zeg ik en nog schoon ook met lekker weer!, maar dit terzijde . Een drietal jaar geleden troffen we (mijn maat Jos en ik) mooi zonnig weer in April, met pasen nog wel. In een pub achter het strand van Greystones keken we naar de in jaren niet gewassen ramen naar buiten waar de vissersboten op het strand lagen, de kiel naar boven.

het haventje van Greystones, Co. Wicklow (as it once used to be)

De zee was heel rustig en daardoor konden we unheimische platen schieten zoals die in mijn web-verzameling zijn te bewonderen. Binnen werd gegokt dat het een lieve lust was, de meerderheid keek naar de races op de BBC, de rest naar een Premier League wedstrijd op BSkyB. Ieder hield een formulier in de aanslag, en na iedere leg werden de verliezers voor simplele onnozelen uitgemaakt, die nog niet van achter wisten dat ze van voren leefden en op krengen van knollen hadden ingezet. Zij gaven daar in het geheel niet om en dronken gewoon verder van hun pint. De ramen besloegen nu vanwege de Ierse verhitte geesten en de alcohol, en niet in het minst de races natuurlijk. Geen nood de ramen te lappen uiteindelijk

Maar ik laat me weer meevoeren. Wat ik leuk vind van Toonder is dat hij, eenmaal in Greystones, verzuchtte: het landschap is hier precies zoals dat in mijn boeken, dat ik getekend heb zonder het te kennen!
En inderdaad iedere keer als ik op een landelijke weg in Eire een hoge weg met overspannende haag met ernaast een bordje BLIND SUMMIT passeerde, moest ik aan de tekeningen van Toonder denken.