Een heel gelukkig moment beleefde ik tijdens een autorit vanuit de county Limerick naar het oude zuidwesten, het koninkrijk van Kerry tegemoet. Eenmaal de blikken dozen van Dell en toeleveranciers in Limerick voorbij is de eerste stop in Adare, een oud plaatsje waar de hoofdstraat aan een zijde bebouwd is met cottages in Engelse stijl, zoals de toeristische informatie luidt. Aan de kop van die straat met mooie sfeerhuisjes (Kent meets Mary Quant meets Bunratty) bevond zich een even bezienswaardige CD shop, waar het neuzen naar celtica voor ons verplichte kost was.
Verder zuidwaarts, na Newcastle West, ontvouwt het noorden van Kerry zich: onbehouwen, puur en eerlijk. En alsof het zo moest zijn, brak in dit gebied de zon door. Even later -begeleid door de Dixie Chicks op de stereo - toonden zich de MacGillicuddies aan de verre horizon, de grens met de rest van het Ierse eiland waar het landschap overging in de beroemdste county van de republiek, die eigenlijk tot een andere, atlantische staat moet worden gerekend. Geen licht zoals het licht van Kerry, gespiegeld door de altijd nabije oceaan. De enige schim van Amerika in europa.
Terwijl de auto afzakt naar de vrome kusten van het koninkrijk aan zee, lijken de bergruggen in de verte te groeien tot we uiteindelijk de tuin van Killarney binnenrijden.
De road video.
Tipperary
Just after seeing your video on the glen of aherlow,
Really Beautiful,
Ned