Reis naar huis

Reis naar huis, Ary Jassies

Ary Jassies belandt na wat men nu een “burn-out” placht te noemen in het ziekenhuis na een zwaar hartinfarct. Hij herstelt, maar de oorzaken van zijn klachten blijven. Zijn dokter raadt hem aan er eens een tijd tussenuit te gaan om zo tot rust te komen. Jassies kiest voor Ierland. Als een opgejaagde neuroot belandt hij in Dublin, zwerft rusteloos rond, trekt verder, naar Galway, en langzaam loopt hij vast in de eeuwige zompige rust van de drijfnatte Connemara. Hij is er dan nog van overtuigd onderweg te zijn naar het zuiden, naar Cork, Kerry. Als een film die vastloopt, dan weer overgaat in een andere, langzame, surrealistische film, hervindt hij zich langzaam. Verder zuidwaarts gaand arriveert hij in Lisdoonvarna, in het stenen theater van de Burren. Op zoek naar een flesje cola, ontmoet hij de stoicijnse dorpskruidenier, en ziet het licht. Maandenlang verblijft de Arnhemmer in het stille dorp in de Burren en ontdekt de ware ziel van Ierland, en de geestelijke rijkdom die de Ieren bij zich dragen, tegen de achtergrond van de oprukkende tijd. Verscheidene dorpsbewoners nemen hem mee op tochten door het ruige gebied met zijn indrukwekkende flora en karakteristieke microklimaat. In de locale pub ontdekt hij de filosofische ziel van de gewone Ier die hij beschouwt als een universiteit van het leven. Wat is echt van waarde in het leven, en waarom we onszelf en elkaar gek maken. Ondertussen schrijft hij aandoenlijke brieven naar zijn vrouw in Nederland, en zwerft dagelijks door het gebied waar de geschiedenis van eeuwen opgestapeld lijkt te zijn. Het is een nuchter geschreven maar herkenbaar en aandoenlijk boek, waarin de Ierse ziel vermakelijk wordt blootgelegd, en de jachtende en jagende Nederlander een spiegel wordt voorgehouden. Mag niet in de boekenkast van de Ier-o-fiel ontbreken.