YnysBlog ~ 5 Jaar Ierland in Multimedia Rotating Header Image

Killarney en Killarney National Park

Killarney en Killarney National Park, Co. Kerry

Killarney National Park lijkt eerst een stadpark te zijn, maar eenmaal binnen reikt het oog tot de ruige  bergruggen van de MacGillycuddy’s ver in het binnenland van het Iveragh schiereiland (de zogenaamde ‘Ring of Kerry’). Een uitstekende keuze voor een wandeling op een zomerochtend, want na een victoriaanse setting -compleet met theehuis- lijk je zo de zuidierse wildernis in te lopen, terwijl een paaardenkoetsje met toeristenvolk je af en toe kruist (video).

Way down south on Kerry roads

Een heel gelukkig moment beleefde ik tijdens een autorit vanuit de county Limerick naar het oude zuidwesten, het koninkrijk van Kerry tegemoet. Eenmaal de blikken dozen van Dell en toeleveranciers in Limerick voorbij is de eerste stop in Adare, een oud plaatsje waar de hoofdstraat aan een zijde bebouwd is met cottages in Engelse stijl, zoals de toeristische informatie luidt. Aan de kop van die straat met mooie sfeerhuisjes (Kent meets Mary Quant meets Bunratty) bevond zich een even bezienswaardige CD shop, waar het neuzen naar celtica voor ons verplichte kost was.

Adare, Co. Limerick

Verder zuidwaarts, na Newcastle West, ontvouwt het noorden van Kerry zich: onbehouwen, puur en eerlijk. En alsof het zo moest zijn, brak in dit gebied de zon door. Even later -begeleid door de Dixie Chicks op de stereo -  toonden zich de MacGillicuddies aan de verre horizon, de grens met de rest van het Ierse eiland waar het landschap overging in de beroemdste county van de republiek, die eigenlijk tot een andere, atlantische staat moet worden gerekend. Geen licht zoals het licht van Kerry, gespiegeld door de altijd nabije oceaan. De enige schim van Amerika in europa.

Terwijl de auto afzakt naar de vrome kusten van het koninkrijk aan zee, lijken de bergruggen in de verte te groeien tot we uiteindelijk de tuin van Killarney binnenrijden.

De road video.

Slievenamucks

Slievenamuck Mountains

Slievenamuck Mountains

Onze Lieve Heer waakt te Slievenamuck, aan de Tipperary kant van de Galtee Mountains over Ierland. HAIL CHRIST, schreeuwen de grote witte letters op een enorm wit standbeeld van Christus Koning, juist als je de afdaling vanuit de Glen of Aherlow hebt gemaakt, en je de Slievenamucks in het vizier krijgt.  Om dit te onderstrepen wordt je een fantastisch panorama voorgeschoteld. Mocht je nog niet doorhebben dat dit land gedrenkt is in een eeuwenoude katholieke traditie, dan kan je dit vanaf dit fantastische kruispunt in zuidwest-Tipperary niet meer ontgaan.

Langs ’s Heren wegen over dit eiland (en er zijn enorm veel wegen) staan kapelletjes, kruisbeelden en marian shrines opgesteld, bedoeld om de zegen van boven af te smeken, te bedanken voor een wonderbaarlijke redding of ook als stille getuige van een wonder dat er verricht zou zijn. Soms zijn de wegen van dien aard, dat bescherming van boven noodzakelijk lijkt. Of leek, want met behulp van de Europese Gemeenschap is menig karrespoor in Ierland veranderd in een goed begaanbare autoweg. Waren fietsende dronkaards langs de snelweg een soms terugkerend gezicht aan het begin van dit millenium, vandaag de dag staan er files op de N17 bij Galway.

But I digress. Een video over de Slievenamucks.

The Glen of Aherlow

The Glen of Aherlow

The Glen of Aherlow

Waar deze county tegen Limerick aanschurkt ligt de prachtige Glen of Aherlow, ongerept en bijna onaangetast klimmen de kale hellingen van het ‘moor’ omhoog. En ergens daartussen hele bossen shamrocks, hele boeketjes met geluk in de berm

Eerder schreef ik al een post over de Glen of Aherlow (‘The Glen of Shamrocks’). Nu in de reeks YnysVideo tevens een 30 seconden clip over deze mooie vallei.

Video: The Glen of Aherlow

De haven van Malahide

Malahide Port, Co. Dublin

Malahide Port, Co. Dublin

Malahide, afgeschermd in het zuiden door Dublin Bay, is een erkende forenzenbestemming nabij de hoofdstad getuige het D.A.R.T.-station en de aaanzienlijke plezierhaven. Het was de eerste buitenplaats die ik aandeed op mijn tweede bezoek aan Ierland, indien het asfalt van het vliegveld meetelt als bezoek aan Dublin.

Het leek neergesmeten achter de hoge hekken van de perifere dienstverlening die kenmerkend is voor vliegvelden en was het eerste liefelijke na kilometers van zakelijkheid waar een rondzwervend mens niets te zoeken heeft. Malahides hoofdstraat ademde diezelfde britse plattelandsgezelligheid uit als plaatsjes in Dorset, die de indruk wekten gesticht te zijn zonder enig benul van de onmiddelijke  aanwezigheid van de zee. Iemand was later een heuvel overgegaan, had het open water gezien, hetgeen hem niet was bevallen, en had besloten het niemand te vertellen.

Later, pas veel later, kwam er een Dubliner op zoek naar een pub, nadat hij zijn bootje had afgemeerd. Destijds leek Malahide mij een doorgangsoord, maar wist ik veel na pas enkele uren op Ierse bodem?  Later ontdekte ook ik de zee, om even uit te puffen en de camera in te stellen.

Video: Malahide Port